Ras en Geschiedenis

De Fell Pony

De Fell Pony is een zeldzaam ras. Er zijn ongeveer 1500 Fell Ponies in Engeland, waarvan zo'n 300 nog steeds in het halfwild op de Fells grazen (heuvels van Cumbria) zoals hun voorvaders dit honderden jaren lang deden. Er zijn ongeveer 350 Fell Ponies in Nederland, waarvan de eerste geïmporteerd werden in 1990 (Het Nederlandse Fell Pony Stamboek is opgericht in 1995 en erkend sinds 1997), ongeveer 200 in Duitsland, 50 in de Verenigde Staten en ongeveer 35 in Zwitserland. Het blijft moeilijk voor geïntereseerde kopers om een goede pony te vinden.

De Fell Ponies staan vooral bekend om hun vriendelijke en rustige karakter, robuustheid, veelzijdigheid en menslievendheid. Ze zijn erg geschikt als rekreatie paard voor het hele gezin, alhoewel ze gauw te sterk zijn voor te kleine/onervaren ruitertjes.
Ondanks hun onverstoorbaar karakter, barsten ze van energie en hebben ze een sterk en opgewekt karakter en zijn ondanks hun geringe maat indrukwekkend om te zien en sterk genoeg om een niet te grote/zware volwassene te dragen. Ze moeten zo hard als staal zijn, de onmiskenbare hardheid typerend voor de Engelse Mountain en Moorland Ponies, waar ze als een van de negen rassen deel van uitmaken. De andere acht zijn de Dales, Exmoor, Dartmoor, Highland, Shetland, Connemara, New Forest, Welsh ponies en Cobs. Om deze status te behouden, moeten drie voorafgaande generaties in het (half) wild zijn opgegroeid, in hun natuurlijke of soortgelijke omgeving. Om daaraan te kunnen voldoen zullen fokkers steeds weer terug moeten om merries en hengsten en tevens nieuw bloed in te voeren. Dit garandeerd dan ook tevens het behoudt van de typische kenmerken van deze pony voor de toekomst. Leven in het (half) wild betekend niet leven zonder toezicht van de eigenaren of zonder regelgeving of bijvoedering e.d. De boeren hebben "begrazingsrechten" voor een bepaald aantal koeien, schapen, ponies en eventueel ander vee en zijn aan vele regels gebonden waarbij het welzijn van de dieren voorop staat. In de winter worden de veulens gespeend en meestal bij de boerderij en/of in de stal gehouden. De hengsten mogen niet vrij in de kudde lopen maar alleen op de "in-by fields" de weiden rondom de boerderij. Waar ze de merries in de kudde dekken en/of in de hand. Zieke, verzwakte of gewonde dieren dienen ook gestald te kunnen worden en mogen niet op de Fells verblijven. Ieder jaar worden met name veel van de veulens en de oudere dieren verkocht op de jaarlijkse traditionele veiling. De ponies mogen in handen zijn geweest of niet, ze mogen niet verwilderen.

Fell Pony's worden gauw te dik op mals en teveel gras, met alle gevolgen en gevaren van dien. Het kan lijden tot hoefbevangheid, laminitis en verminderde vruchtbaarheid. Het is dus erg belangrijk dit goed in de gaten te houden, want wat er eenmaal aanzit gaat er niet meer zo makkelijk van af. Fell Pony's kunnen goed robuust gehouden worden, als er gezorgd wordt voor voldoende grasland, omweiding, een droge schuilplaats, voldoende vers en schoon drinkwater, mineralen in de vorm van likstenen en wat hooi en brokken als bijvoedering (afhankelijk van de hoeveelheid werk e.d.). Regelmatige hoefverzorging, wormkuren, jaarlijkse inentingen en voldoende beweging, werk en afwisseling dragen uiteraard bij aan een lang en gezond leven. Je kunt ze niet in de wei "gooien" en maar een beetje laten verkommeren todat iemand zin en tijd voor ze heeft.
Ze zijn behoorlijk sterk voor hun afmeting en kunnen ook behoorlijk eigenwijs en koppig zijn. Ze moeten vooral positief gecoached worden bij hun training en africhting. In de praktijk betekent dit meestal dat men met een groene pony op zoek moet gaan naar een deskundige als men zelf niet de ervaring/deskundigheid in huis heeft. Te vaak gaat het helaas mis door onervarenheid en onwetendheid van de eigenaar. Het is belangrijk dat ze het leuk leren vinden en zich niet gaan verzetten. De Engelsen zeggen: "Don't put your will against the pony, it will always win". Als de pony het werk leuk vind zal men al gauw merken hoe gewillig ze kunnen zijn. Verwen ze niet teveel, behandel ze consequent, eerlijk en rustig maar vastberaden en het zijn kameraden voor het leven die voor je door het vuur gaan, want ze zijn erg mensgericht. Zorg voor een kameraadje in de wei, liefst van de eigen soort of desnoods een grotere shetlander, want nog meer als een inheems paard hebben ze behoefte aan sociaal kontakt met soortgenoten, zodat ze niet negatieve veranderingen in het gedrag gaan vertonen en zich op de mens gaan afreageren. Houdt bij de aanschaf rekening met uw eigen mogelijkheden en de tijd en ervaring die u heeft. Normaal gesproken is een ongeveer 6-12 jarige pony het meest geschikt, (ze zijn pas op latere leeftijd volgroeid) die al gewend is aan menselijk kontakt, bereden en- of betuigd en verkeersmak is, zich makkelijk laat pakken, poetsen, bekappen en vooral niet bijt of slaat, angstig, onrustig of juist te zeer verwend is. Uiteraard uit dit zich ook in een hogere prijs, maar het gemak en de veiligheid van u en uw gezin is er wel bij gebaat. Een ruin is hierbij meestal het makkelijkst aangezien deze geen last heeft van hormoonwisselingen, dracht e.d. en het hele jaar inzetbaar is. Een merrie kopen teneinde een veulen te fokken om de kosten te dekken is een veel gehoorde verkeerde opvatting in mijn ogen, aangezien de bijkomende kosten normaal gesproken altijd boven de verkoopsprijs uit zullen komen, ook als alles meezit. Een veulen fokken en goed opfokken vereist de nodige kennis, tijd, ervaring en uiteraard kosten zoals dekgeld, voer, dierenarts, stalling, geboortebewaking etc. en het uiteindelijke produkt na de opfok is pas op 5-6 jarige leeftijd volledig inzetbaar en kan wel eens heel anders zijn als u voor ogen had.

Fell Pony's zijn erg veelzijdig, ze zijn goed in allerlei takken van sport, maar zijn uiteraard niet specifiek gefokt als dressuur- tuig- of springpony zoals de door selectieve fokkerij verkregen rij- en springpony's, die het echter op andere punten weer afleggen tegen robuuste ponies als het gaat om uithoudingsvermogen, weerstand, robuustheid, hardheid, botten, hoeven, gezondheid etc. Het is een pony voor liefhebbers die ze weten te waarderen zoals ze zijn.

De meest voorkomende kleur is zwart, maar gitzwart bestaat officïeel niet als kleur bij Fell Ponies. Bij de fokkerij is het voor de toekomst erg belangrijk om niet alleen op kleur en eventuele witte aftekeningen te gaan selecteren, aangezien de geen-polen dan veel te dicht bij elkaar zouden komen te liggen. Veel belangrijker is het te selecteren op de eigenschappen zoals die voor de Fell Pony omschreven staan en dus ook met bruine, vos- zwarten met kleine witte aftekeningen en grijskleurige verder te fokken en ze vooral op een positieve manier te gebruiken en promoten in welke tak van sport ook.

Want: FELL PONY'S ZIJN ECHT FANTASTISCH!

Sabine

Aanbevolen literatuur:

The Fell Pony - Clive Richardson ISBN 0-85131-511-9
The Fell Pony - Clive Richardson ISBN 0-85131-801-0
Mountain and Moorland Ponies of the British Isles - Peggy Grayson ISBN 185279063-6
A History of British Native Ponies - Anthony Dent and Daphne Machin Goodall ISBN 0-85131-436-8
The Care and Management of Native Ponies - Jenny Morgan ISBN 0-85131-768-5

Aanbevolen websites:

Aanbevolen kursus voor aangespannen rijden: Stichting Recreatie Ruiter SRR Baarn

Rasomschrijving volgens het stamboekregelement:

Hoogte: Maximaal 142.2 cm
Kleur: Zwart, bruin, voskleurig en grijs. Bij voorkeur geen wit, ofschoon een kolletje en/of een minimaal wit op of onder de sok van de achtervoet is toegestaan. Fell ponies met teveel wit kunnen wel opgenomen worden in het register-veulenboek en register.
Hoofd: klein, scherp getekend, goede houding, breed voorhoofd, taps toelopend naar de neus
Neusvleugels: groot en open
Ogen: opvallend, helder, zachtaardig en intelligent
Oren: klein, goedgeplaatst en goedgevormd
Keel en kaken: fijn en scherp, niet inferieur tonend, ruim en niet te zwaar
Hals: geproportioneerde lengt, flexibel, sterk en niet te zwaar, matig gebogen in geval van een hengst
Schouders: goede ligging naar achter en schuin aflopend, niet te fijn bij de schoft, noch te zwaar aan de uiteinden, een goed en lang schouderblad, goed ontwikkelde spieren.
Romp: goede sterke rug met contour, bespierde lendenen, diepe romp, brede borst, rond geribd van schouders tot flanken, kort en goed aangesloten, sterke vierkante achterhand met een goede staart implant.
Hoeven, benen en gewrichten: hoeven van goede afmeting, rond en goed gevormd, open bij de hiel met karakteristiek blauwe hoorn, niet lang aflopend kootbeen, voorbenen moeten recht zijn, goed geplaatst niet te strak bij de ellebogen, grote goed gevormde knieën, korte pijp, voldoende lengte en plat bot onder de knie, minstens 20 cm (8 inches), zeer goed bespierd
Achterbenen: goed ontwikkelde dijen en bovenbenen, goed bespierd, goed scherp gesneden spronggewricht, veel been onder het gewricht, spronggewricht mag niet sikkelvormig of koehakkig zijn
Manen, staart en behang: veel fijn haar op de hielen (grof haar is niet toegestaan), het fijne haar, met uitzondering van de hiel, mag zomers verwijderd worden. Manen en staart mogen niet geknipt worden
Bewegingen: stap, welbewust en fier, draf goed gebalanceerd met goede aktie van knie en sponggewricht, goede beweging vanuit de schouder en goede buiging van het spronggewricht, niet te ruim en niet te kort; moet een goede gang en uithoudingsvermogen tonen, waarbij de achterhand goed onder het lichaam wordt gebracht
Algemene eigenschappen: de Fell Pony moet hard van constitutie zijn, goede pony eigenschappen tonen met de onmiskenbare verschijnselen van hardheid zo speciaal voor bergponies en tezelfdertijd een levendige, alerte verschijning hebben met goede bottenstruktuur

Laatst gewijzigd: 14 February 2008
© 2001 door Blue Mountain Fell Pony Stud en Naked Essence Web Designs